رعیت نواز

رعیت نواز. [ رَ عی ی َ ن َ ] (نف مرکب ) نوازنده و مهربانی کننده به رعایای خود. (از ناظم الاطباء). رعیت نوازنده . رعیت دوست . پادشاه یا مالکی که رعایای خود را دوست داشته باشد. (یادداشت مؤلف ) : از سر بیدادگری گشت باز دادگری گشت رعیت نواز. نظامی . چو دیدند شه را رعیت نواز ز بیداد دارا گشادند راز. نظامی . قوی رای وروشندل و سرفراز به هنگام سختی رعیت نواز. نظامی . از من بگوی شاه رعیت نواز را منت منه که ملک خود آباد می کنی . سعدی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی