رعیت پرور

رعیت پرور. [ رَ عی ی َ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) رعیت پرورنده . که رعایت حال رعیت کند. پادشاهی که به آسایش و رفاه ملت علاقه مند باشد. رعیت نواز. (از یادداشت مؤلف ). رجوع به رعیت و رعیت پروری شود. ♦ سلطان رعیت پرور ؛ پادشاهی که عموم مردمان مملکت خود را تربیت می کند. (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی