رعیظ/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومرعیظ. [ رَ ] (ع ص، اِ) تیری که پیکانش شکسته باشد. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).واژه قبلی: رعیسواژه بعدی: رعیف