واژه جو

رعیق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رعیق . [ رَ ] (ع مص ) شنیدن آواز شکم ستور وقت دویدن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شنیدن آواز نره ٔ ستور چون در غلاف خود بجنبد. (ناظم الاطباء).بانگ قضیب است . (مهذب الاسماء).

معنی رعیق | واژه جو