رغبوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رغبوت . [ رَ غ َ ] (ع مص، اِمص ) خواهانی . (آنندراج ) (منتهی الارب ). رغبت کردن در چیزی . (تاج المصادر بیهقی ). مصدر به معنی رَغبی ̍ و رُغبی ̍. (منتهی الارب ). مصدر به معنی رَغَب . (ناظم الاطباء). رجوع به مصادر مذکور شود. ◄ رغبت از چیزی بگردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به رغب شود.
رغبوت . [ رَ غ َ ] (ع ص ) مرد آزمند و حریص . (از ناظم الاطباء). خواهان و طلبکار. (آنندراج ) (منتهی الارب ).