رغس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رغس . [ رَ] (ع مص ) بسیار گردانیدن و ببرکت گردانیدن مال . (ازمصادر اللغه ٔ زوزنی ). زیاد گردانیدن خدای مال کسی را و برکت دادن در آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
رغس . [ رَ ] (ع اِمص ) دست و دسترس . ج، ارغاس . ◄ نیکویی . ◄ برکت . ◄ گوالیدگی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).