رغیوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رغیوه . [ رَ وِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش رامهرمز شهرستان اهواز. این دهستان از شمال به بخش هفت گل و شهرستان شوشتر، از خاور به بخش هفت گل و رام هرمز، از جنوب به رود گوپال، از باختر به رودخانه ٔ کارون محدود است . رغیوه از ١٣ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ١٦٠٠ تن است . قراء مهم دهستان عبارت است از: دره بید، البوتباره، شجیرات . مرکز دهستان رغیوه است . آب آن رود و چاه . محصول عمده ٔ آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
رغیوه . [ رَ وِ / وَ ] (اِخ ) ده مرکز دهستان رغیوه ٔ بخش رامهرمز شهرستان اهواز. آب و هوای آن گرمسیری . سکنه ٔ آن ١٠٠ تن است . محصول عمده ٔ آنجاغلات . راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنان از طایفه ٔ غلامی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).