رفاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفاع . [ رَ ] (ع اِ) یا رِفاع . ایام غله ٔ دروده را به خرمنگاه آوردن . یقال : هذه ایام رفاع . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). وقت برداشتن غله . (یادداشت مؤلف ) (از اقرب الموارد). ◄ (مص ) پر شدن زراعت از دانه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
رفاع . [ رِ ] (ع اِ) رَفاع . (منتهی الارب ). رجوع به رَفاع شود.