رفاغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ) [ ع. ] (اِمص.)<BR>۱- فراخی.<BR>۲- خوشگذرانی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- فراخی. ۲- خوشگذرانی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفاغ . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَفغ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از آنندراج ). رجوع به رفغ شود. ◄ (اِمص ) وسعت عیش . (یادداشت مؤلف ) : مدت سی سال در رفاغ حال و فراغ بال خوارزمشاهی کرد. (تاریخ جهانگشای جوینی ).