رفاه

(رَ) [ ع. ] (اِمص.) آسودگی، تن آسانی.<br>

(رَ) [ ع. ] (اِمص.) آسودگی، تن آسانی.

رفاه . [ رَ ] (ع مص ) فراخ و آسان شدن زندگانی کسی . (منتهی الارب ) رَفاهیَة. (المنجد) (اقرب الموارد). رَفاهَة. (المنجد). زندگانی فراخ و به عیش زیستن . (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). فراخ زیستن . رفاهت . رفاهیت . (یادداشت مؤلف ). رجوع به رفاه و رفاهیة شود.

رفاه . [ رَ ] (ع اِمص ) آسودگی و استراحت . (ناظم الاطباء). ◄ ناز و نعمت . (از ناظم الاطباء). ◄ فراخی عیش . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). ◄ سازواری . ◄ تن آسایی . (ناظم الاطباء). تن آسانی . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). ◄ ج ِ رفه . که به معنی تن آسانی است . (آنندراج ) (غیاث اللغات ).

فراخ زیستی، بهزیستی، آسودگی، آسایش