رفغ

رفغ. [ رُ ] (ع اِ) ریم ناخن یا ریم بنهای ران . ◄ هر فراهم آمدنگاه ریم از بدن . ج، اَرفاغ و رُفوغ . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) گودی زیر بغل . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب )(آنندراج ). ◄ گرداگرد شرم زن و خود شرم .ج، اَرفاغ . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (ص ) مردم ناکس و فرومایه . ج، اَرفاغ .(از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ زیست فراخ . ◄ (اِمص ) تن آسایی . (ناظم الاطباء).

رفغ. [ رَ ] (ع ص، اِ) نکوهیده ترین وادی وبدترین آن از جهت خاک . ◄ ناحیه . ج، اَرفُغ. ◄ مشک رقیق تنک پوست متوسطمیان جید وردی . ◄ زمین بسیارخاک . ◄ جای خشک بی گیاه . ◄ فراخی عیش و ارزانی . ◄ بن ران . ◄ ریم ناخن یا ریم بنهای ران . ◄ مردم ناکس و فرومایه . ◄ هر فراهم آمدنگاه از بدن . ◄ طعام رفغ؛ طعام نرم و لین . کذلک تراب رفغ و کلس رفغ. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، رِفاغ .