رفوث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفوث . [ رُ ] (ع مص ) آرمیدن با زن . ◄ سخن زشت زن در هنگام آرمیدن با او یا فحش رویاروی آنها. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ).
رفوث . [ رُ ] (ع مص ) رفث . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به رفث شود.