رفوخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رفوخ . [ رُ ] (ع اِ) سختی و بلاها. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).