رفیعا

رفیعا. [ رَ ] (اِخ ) یا رفیعای نائینی . از گویندگان قرن یازدهم هجری قمری و از پیروان عرفان وتصوف بود. بیت زیر ازوست : در کعبه اگر باده خوری جرم ندارد اندیشه مکن صاحب این خانه بزرگست . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣). رجوع به فهرست کتابخانه ٔ سپهسالار ج ٢ ص ٣١٧ و صبح گلشن ص ١٨٢ و ریحانة الادب ج ٢ ص ٨٨ و تاریخ یزدیا «آتشکده ٔ یزدان » ص ٢٩١ و ریاض العارفین ص ١٩٥ و مجمع الفصحا ج ١ ص ٢٣٤ و روز روشن ص ٢٥٣ شود.