رقام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رقام . [ رَق ْ قا ] (اِخ ) ابوولید عباس بن ولید رقام قطان . از راویان است و از عبدالاعلی و محمدبن یزید واسطی روایت کرد و ابوزرعة و ابوحاتم رازی از او روایت دارند. وی از ثقات بشمار است . (از لباب الانساب ).
رقام . [ رَق ْ قا ] (ع ص، اِ) رقم کننده . (مهذب الاسماء). رجوع به رقم شود. ◄ مطرز. طرازی . آنکه علم جامه کند. (یادداشت مؤلف ). ◄ منسوب است به رقم که یک رقم پارچه و لباس بوده . (از انساب سمعانی ).