رقش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رقش . [ رُ ] (ع ص ) ج ِ ارقش و رقشاء. (یادداشت مؤلف ). رجوع به ارقش و رقشاء شود.
رقش . [ رَ ] (ع مص ) نیکو نبشتن . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ نگاشتن و نگارین کردن چیزی را به دو رنگ یا زاید از آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نقش کردن . (یادداشت مؤلف ).