رمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ) [ ع. ] (اِ.)جِ رمه ؛ استخوانهای پوسیده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ) [ ع. ] (اِ.)جِ رمه ؛ استخوانهای پوسیده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رمام . [ رُ ] (ع ص، اِ) پوسیده . (المنجد). ◄ استخوان پوسیده . (اقرب الموارد) (المنجد). رمیم .
رمام . [ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ رَمیم . (دهار). ◄ ج ِ رِمّة. (از اقرب الموارد). ◄ حبل رمام ؛ رسن پوسیده . (منتهی الارب ) (المنجد). رسن کهنه و پوسیده . (آنندراج ). ◄ ج ِ رِمّة. استخوانهای پوسیده . (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ مورچه ٔ پردار و کرمک چوبخوار. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به رمیم و رِمّة شود.