رمق
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ مَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- تاب، توان. ۲- باقیمانده جان.
(~.) [ معر. ] (اِ.) گله، رمه.
(رَ) [ ع. ] (مص ل.) نگریستن، نگاه کردن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ مَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- تاب، توان. ۲- باقیمانده جان.
(~.) [ معر. ] (اِ.) گله، رمه.
(رَ) [ ع. ] (مص ل.) نگریستن، نگاه کردن.