رنا

رنا. [ رَ ] (ع مص ) شادمان گردیدن . (از منتهی الارب ). شاد شدن . (از اقرب الموارد). رُنُوّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از متن اللغة). رَنْو. (متن اللغة). ◄ پیوسته به سکون چشم نگریستن . (از منتهی الارب ). پیوسته بسوی کسی به نگاه ساکن و ثابت نگریستن . (از اقرب الموارد). ◄ با اشتغال دل و چشم و غلبه ٔ هوی به حدیث کسی توجه داشتن . (از متن اللغة). ◄ از چیزی تغافل داشتن . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ (اِ) چیزی که در وی نگرند از جهت خوبی و حسن آن . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد).