رنج آزمای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنج آزمای . [ رَ زْ / زِ ] (نف مرکب ) آزماینده ٔ رنج . رنج آزماینده . رنج برنده . رنجبر. رنج کش . زحمتکش . رجوع به رنج آزمودن و رنج آزموده شود : یکی بر در خلق رنج آزمای چه مزدش دهد در قیامت خدای . (بوستان ).