رنجش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنجش . [ رَ ج ِ ] (اِمص ) آزردگی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رنجیدگی . ◄ اندوه . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دلتنگی . ملالت . (ناظم الاطباء). ملال . ♦ رنجش آمیز ؛ آمیخته به ملالت و اندوه : رفیق این سخن بشنید و بهم برآمد و برگشت و سخنهای رنجش آمیز گفتن گرفت . (گلستان ). ◄ خشم . قهر. غضب . ◄ محنت . مشقت . (ناظم الاطباء).