رند دهل دریده

رند دهل دریده . [ رِ دِ دُ هَُ دَ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از کسی است که قدم از جاده ٔ شرع بیرون نهاده باشد. (برهان قاطع). کسی که از جاده ٔ شرع بیرون رفته باشد و می تواند که تحریف بود و صحیح دهن دریده به نون بجای لام باشد. (از آنندراج ) : می گفت در بیابان رندی دهل دریده عارف خدا ندارد کو نیست آفریده . ؟ (از آنندراج ). و رجوع به دهل دریدن شود.