رنده بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنده بالا. [ رَ دَ ] (اِخ ) نام دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل واقع در ١٣هزارگزی شمال شرقی بنجار و ٣هزارگزی راه مالرو جلال آباد به زابل . جلگه است و آب و هوایی گرم معتدل دارد. دارای ٨٨٣ تن سکنه ٔ شیعه است که به فارسی بلوچی سخن می گویند. آب آن از رودخانه ٔ هیرمند تأمین می شود و از محصولاتش غلات قابل ذکر است . شغل مردم زراعت و کرباس بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).