رهدون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهدون . [ رُ ] (ع اِ) نوعی گنجشک در مکه . ج، رهادن . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). به معنی های رهدن . (منتهی الارب ). رجوع به رهدن شود. ◄ (ص ) دروغگوی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).