رهی معیری | ابیات پراکنده | دریای تهی

در جام فلک باده بی‌دردسری نیست تا ما به تمنا لب خاموش گشاییم در دامن این بحر فروزان گوهری نست چون موج به امید که آغوش گشاییم؟