روانشناسی پرورشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روانشناسی پرورشی . [ رَ ش ِ ی ِ پ َرْ وَ رِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شعبه ای از روانشناسی عمومی است و آن عبارت است از تحقیق و توصیف نفسانیات و آشنا شدن با قوانین آنها از یک طرف و مطالعه ٔ راههای تربیت و تهذیب آنها از طرف دیگر. (از روانشناسی پرورشی علی اکبر سیاسی ). و رجوع به روانشناسی پرورشی مهدی جلالی شود.