رواهص

رواهص . [ رَ هَِ ] (ع ص، اِ) سنگها برهم نشسته ٔ استوار. (منتهی الارب ). صخره های بهم استوارشده ٔ ثابت . واحد آن راهِصة است . (از اقرب الموارد). ◄ سنگها که سپل شتر را کوبد. (منتهی الارب ). سنگهایی که چون چهارپایان پای بر آن گذارند بکوبد. (از معجم متن اللغة). الرواهص من الحجارة؛ سنگهایی که ستوران را بکوبد. (از اقرب الموارد).