رواویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رواویل . [ رَ ] (ع اِ) ج ِ راؤول .آب دهان چارپایان یا خاص اسب است . (از اقرب الموارد). رجوع به راؤول شود. ◄ دندانهای زائدی که در ردیف سایر دندانها نروییده باشند. (از معجم متن اللغة) (از اقرب الموارد). رجوع به راؤول شود.