روحان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روحان . [ رَ ] (اِخ ) موضعی است به بلاد بنی سعد. (منتهی الارب ). گویند دورترین بلاد بنی سعد است، و بقول دیگر زمین و وادیی در یمامه است . جریر گفته است : ترمی بأعینها نجداً و قد قطعت بین السلوطح و الروحان صوانا یا حبذا جبل الریان من جبل و حبذا ساکن الریان من کانا. (از معجم البلدان ).