روحی رازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روحی رازی . [ ی ِ ] (اِخ ) برادر «نیستی رازی »، شاعر قرن دهم هَ . ق . از شاعران ری بود و شعر خوب میگفت . او راست این مطلع: نشان دهند رقیبان من مرا از تو ندیده ام من بیدل بجز جفا از تو. (از تحفه ٔ سامی ص ١٦٣). رجوع به فرهنگ سخنوران شود.