رود شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رود شور. [ دِ ] (اِخ ) محلی است . در ٥٩هزارگزی تهران میان شهر و پرندک و آنجا ایستگاه راه آهن است .
رود شور. [ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حیات داود بخش گناوه از شهرستان بوشهر واقع در ٣٦هزارگزی جنوب شرقی گناوه و در کنار رودخانه ٔ شور. منطقه ای است جلگه ای، و هوایی گرم مرطوب دارد و سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن است . آب آن از چاه تأمین میشود و محصولش غلات و خرمای دیمی، و شغل اهالی زراعت است و راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).