واژه جو

روزوش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روزوش . [ وَ ] (ص مرکب ) روزمانند. روشن و زیبا چون روز : ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستی وای ماه روزوش ز شبستان کیستی . خاقانی .

معنی روزوش | واژه جو