روزگار رفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از:<BR>۱- بخت برگشته، بی اقبال.<BR>۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از: ۱- بخت برگشته، بی اقبال. ۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از:<BR>۱- بخت برگشته، بی اقبال.<BR>۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از: ۱- بخت برگشته، بی اقبال. ۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.