روزگار عجوز

روزگار عجوز. [ رِ ع َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سرمای پیرزن . (التفهیم ص ٢٦٢). هفت روز است اول آنها بیست وششم شباط است . این روزها خالی از خنکی و باد و تغییر هوا نیست، و از این جهت سرمای پیرزن خوانند که در آن روزها عادیان (قوم عاد) هلاک شدند و از آنان پیرزنی ماند و بر ایشان مویه میکرد و مردمان لغت عرب گفته اند که این عجوز نیست بلکه عجز است بمعنی آخر، چون این روز در آخر زمستان است . (از التفهیم صص ٢٦٢ - ٢٦٣).