روستم

روستم . [ ت َ ] (اِخ ) تحریف شده ٔ رستم : هم گه بهرام گور هم گه نوشیروان هم بگه اردشیر هم بگه روستم . منوچهری . آن بگه کوشش چون روستم وآن بگه بخشش چون کیقباد. مسعود سعد. ♦ روستم تن ؛ بمجاز، تنومند و نیرومند. قوی هیکل مانند رستم زال : در خدمت تواند میان بسته چون رهی گردان روستم تن و اسفندیاردل . سوزنی . ♦ روستم کردار ؛ دلیر و جنگجوی چون رستم : فروبرد بگه حمله روستم کردار بزخم گرز گران گردن سوار بزین . فرخی . رجوع به رستم شود.