روشنان فلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روشنان فلک . [ رَ ش َ ن ِ ف َ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه ازستاره ها باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) : ایا شهی که بهر لحظه روشنان فلک نهند پیش تو بر خاک تیره پیشانی . ظهیر فاریابی (از شرفنامه ٔ منیری ). روشنان فلکی را اثری در ما نیست حذر از گردش چشم سیهی باید کرد. نشاط اصفهانی . و رجوع به روشنان شود.