روفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روفته . [ ت َ ] (اِخ ) شهرکیست بناحیت پارس از داراگرد آبادان و با نعمت . (حدود العالم ).
روفته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) رُفته . روبیده . پاک کرده شده . جاروب شده : صاعه ؛ جایی که زنان برای پنبه زدن روفته و آماده کرده باشند. (منتهی الارب ). رجوع به رفته شود.