روی آور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روی آور. [ وَ ] (نف مرکب ) روی آورنده . روکننده . توجه کننده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به روی آوردن شود.