روی پوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روی پوش . (نف مرکب، اِ مرکب ) روپوش . آنچه روی را بپوشد. (یادداشت مؤلف ). روپوش و برقع. رجوع به روپوش شود. ◄ لباس که بر زبر دیگر جامه ها پوشند. ◄ پرده . ◄ ملمع. ◄ مطلا. ◄ کسی که ظاهر و باطن وی یکی نباشد. (ناظم الاطباء).