رویینه سم

رویینه سم . [ ن َ / ن ِ س ُ ] (ص مرکب ) رویین سم . قوی سم . اسب ومرکبی که دارای پای و سم نیرومند باشد : برانگیخت پس رخش رویینه سم برآمد خروشیدن گاودم . فردوسی . نشست از بر ابلق مشک دم جهنده سرافراز رویینه سم . فردوسی . رجوع به رویین سم شود.