رو

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

[ په. ] (اِ.) ۱- رخ، چهره. ۲- سطح، رویه. ۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف - مایه سربلندی او شدن. ب - از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

چهره، رخ، رخسار، سیما، صورت، عارض، وجه پررویی، گستاخی، وقاحت رویه، سطح، عرشه ≠ پشت، ظهر