رَبَطْنَا

أَنْ رَّبَطْنَا عَلى قَلْبِها «رَبَطْنَا» از مادّه «رَبْط» در اصل به معناى بستن حیوان یا مانند آن به جایى است تا مطمئناً در جاى خود محفوظ بماند، و لذا محل این گونه حیوانات را «رباط» مى گویند، و سپس به معناى وسیع ترى که همان حفظ و تقویت و استحکام بخشیدن است، آمده و منظور از «ربط قلب» در اینجا، تقویت دل مادر موسى(علیه السلام) است، تا ایمان به وحى الهى آورد و این حادثه بزرگ را تحمل کند.(20)