رَمْز

ثَلاثَةَ أَیّام إِلاّ رَمْزاً «رَمْز» در اصل، اشاره کردن با لب ها را گویند، به صداى آهسته نیز «رَمْز» گفته مى شود; این واژه در گفتگوهاى معمولى، معناى وسیع ترى پیدا کرده و به هر سخن و اشاره و نشانه اى که مطلبى را مخفیانه یا به طور غیر صریح، برساند، رمز مى گویند.(9)