رکاب افشاندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رکاب افشاندن . [ رِ اَ دَ ] (مص مرکب ) تهیه ٔ سواری کردن . (آنندراج ). عزیمت کردن : پس از سالی رکاب افشاند بر راه سوی ملک سپاهان راند بنگاه بدانجا همچنان بر دست زرین رکاب افشاند سوی قصر شیرین . نظامی (از آنندراج ).