رکاب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- حلقهای فلزی در دو طرف زین که سوار هنگام سوار شدن پا را در آن قرار میدهد. ج. رُکَب. ۲- پله مانندی از فلز در بخش ورودی و خروجی اتوبوس. ؛پا در ~ بودن حاضر بودن، آماده بودن. ؛ ~گران کردن تند راندن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- حلقهای فلزی در دو طرف زین که سوار هنگام سوار شدن پا را در آن قرار میدهد. ج. رُکَب. ۲- پله مانندی از فلز در بخش ورودی و خروجی اتوبوس. ؛پا در ~ بودن حاضر بودن، آماده بودن. ؛ ~گران کردن تند راندن.