رکاک

رکاک . [ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ رَکیک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ِ رکیک ب معنی مرد ناکس و سست رای و ضعیف العقل و آنکه بر اهل خود غیرت ندارد، مذکر و مؤنث در وی یکسان است . (از آنندراج ). رجوع به رکیک شود. ◄ ج ِ رِک یارَک ّ به معنی باران ریزه است . (آنندراج ). ج ِ رک . (دهار). ج ِ رَک یا رِک ّ. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رَک یا رِک ّ شود. ◄ ج ِ رَکیکَة. (ناظم الاطباء). رجوع به رکیکة شود. ◄ ج ِ رُکاکَة. (اقرب الموارد). رجوع به رکاکة شود.

رکاک . [ رُ ] (ع ص ) مرد ناکس و سست رای و آنکه بر اهل خود غیرت ندارد یا اهل او مهابت او نکند. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). مرد فرومایه ٔ سست عقل و رای یا کسی که اهل وی اورا ضعیف شمرد و از وی نهراسد. (از اقرب الموارد).