رکع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رکع. [ رُک ْ ک َ ] (ع ص، اِ) ج ِ راکِع.(اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به راکع شود.
رکع. [ رُ ک َ ] (ع اِ) ج ِ رُکعَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به رکعة شود.
رکع. [ رَ ] (ع مص ) گزیدن مار. (المصادر زوزنی ). گزند مار و کژدم . (یادداشت مؤلف ).