ریاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ریاد. (ع اِ) ریادالابل ؛ جای آمد و شد کردن شتران پیش و پس در چراگاه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
ریاد. (ع مص ) جستن . (آنندراج ) (منتهی الارب ). مصدر به معنی رود. (ناظم الاطباء). رجوع به رود شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ریاد. (ع اِ) ریادالابل ؛ جای آمد و شد کردن شتران پیش و پس در چراگاه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
ریاد. (ع مص ) جستن . (آنندراج ) (منتهی الارب ). مصدر به معنی رود. (ناظم الاطباء). رجوع به رود شود.