ریاکاری/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومریاکاری . (حامص مرکب ) عمل و صفت ریاکار. (یادداشت مؤلف ). رجوع به ریاکار شود.مترادفها و واژههای مرتبطتزویر، تظاهر، تملق، دورویی، سالوس، ظاهرنمایی، نفاقواژه قبلی: ریاکارانهواژه بعدی: ریایی