ریسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ریسن . [ س َ ] (اِخ ) یکی از شهرهای نمرود می باشد. (قاموس کتاب مقدس ). ◄ یکی از شهرهای بسیار قدیم آشوریان است که فیمابین نینوی و کالد واقع بوده . (قاموس کتاب مقدس ).
ریسن . [ س َ ] (اِخ ) دهی از بخش رودسر شهرستان لاهیجان . دارای ١١٧ تن سکنه . آب آن از چشمه و محصول عمده ٔ آنجا غلات و بنشن و ارزن و گردو و فندق و صنایع دستی آنجا شال و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
ریسن . [ س َ ] (اِ) همان رسن معروف است . (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به رسن شود.